Peterborough

Peterborough is het oude kruispunt van de belangrijke spoorlijnen.
Vroeger had iedere staat in Australie z'n eigen gedefinieerde
spoorbreedte. Dus konden de treinen niet zomaar van de ene naar de andere
staat rijden. In Peterborough werden de goederen omgeladen en moesten de
mensen overstappen. Nadat een brilliante Australier op het idee was
gekomen de spoorbreedte te normeren, verloor Peterborough een hoop van
haar inkomsten. Nu komen er nog veel erts- en goederentreinen voorbij,
voornamelijk uit Broken Hill maar ook uit andere plaatsen. Ook is er nog
een rangeerterrein. Gisteren kwam er een trein van zeker 2KM lengte
voorbij. Wel lastig als je over het spoor moet. Een paar jaar geleden
heeft men trouwens in Broken Hill het wereldrecord 'De langste rijdende
trein' verbeterd. De trein was 5.980M lang en had meerdere locomotieven en
540 wagons...
Van Peteborough zijn we naar Hawker gereden. Onderweg even bij 'Magnetic
Hill, wezen kijken. Het magnetisme is hier zo sterk dat je auto met de
motor uit vanzelf de heuvel oprijdt!
Althans zo wordt gezegd... Wij hebben inderdaad een opname gemaakt waaruit
dat blijkt; de camper wordt met de motor uit achteruit of vooruit de
heuvel opgetrokken.
Wij hebben echter sterke bedenkingen. Het magnetisme zou zo groot moeten
zijn dat ieder ander stuk ijzer naar de 'top' van de heuvel wordt
getrokken. Ik heb dus wat andere stukken rond ijzer op de weg gelegd
hetgeen niet tot het gewenste resultaat voerde. Ook zou de harddisk van je
computer waarschijnlijk gewist worden. Nu had ik deze samen met onze
telefoons uit voorzorg in de door mij geinstalleerde kluis opgeborgen
(kooi van Faraday), maar ik had onze reserve harddisk gewoon in de kast
gelaten en die doet het nog. We denken dat de heuvel optisch bedrog is.
Door de omgeving (en het lijnenspel van die omgeving) wordt et oog 'voor
de gek' gehouden. Terwijl de weg omhoog lijkt te gaan, loopt deze toch
naar beneden.
100% zeker zijn we niet geworden. Vervolgens op weg gegaan naar Hawker.
Dit is de laatste stop voor de Flinders Ranges. Onderweg melde Lia inees
dat het brandstoflampje ging branden. We wisten dat we moesten tanken,
maar dat waren we in Peterborough helemaal vergeten...
Nu wist ik dat er op ca 10KM nog een tankstation zat, maar dat we Hawker
(nog 90KM) niet konden bereiken. Het gat waar de dieseltank zou zijn heet
Carrieton (een gat met 25 huizen, pup/hotel en 1 winkel). Aldaar bleek er
bij de enige winkel annex postkantoor alleen benzine ter beschikking te
staan... Maar de locale garage had wel een Dieselpomp op het
achterterrein. Dat bleek het geval, alleen was er niemand en zat er een
slot op de pomp. Bij navraag in dezelfde winkel bleek niemand te weten
wanneer de eigenaar terug zou komen. Echter de locale pub/hotel eigenaar
had meestal ook een sleutel. Aldaar bleek de pub bezet met 2 locals en de
barman die gezellig zaten te drinken. Hij kon ons wel helpen. Eerst maar
even een pilsje gedronken, want volgens het bord schonk hij het koudste
bier in noordelijk South Australia... Om zijn omzet een beetje op te
krikken hebben we ook nog 2 sausage rolls gegeten (beetje taai). Daarna
kon hij ons aan een rond bedrag diesel helpen (hij had geen wisselgeld).
Na dit oponthoud van ca een uur zijn we verder zonder problemen
doorgereden naar Hawker.
Kijk naar deze locatie via Google Earth
Volg deze etappe via Google Earth