Op Robbenjacht

Vandaag moest het er toch maar eens van komen.
We gaan snorkelen in de koude oceaan.
Vanuit Queenscliff worden tochtjes per schip
naar diverse 'bezienswaardigheden' georganiseerd.
Als we in Queenscliff arriveren besluiten we nog
even in het kleine centrum rond te lopen. Opeens
komen er zo'n 50 motoren door de hoofdstraat
gereden. Uiteraard even gekeken (meeste waren
Harleys). Twee minuten later kwam echter een
volgende stroom motoren langs ... die niet meer
ophield. Volgens ons kwamen er zeker 2000 stuks
voorbij die, naar later bleek allemaal in het
park een stukje verder parkeerden. Later leerden
we dat dit de jaarlijkse Toy Tour is welke
georganiseerd wordt door de Harley Club in
Geelong (andere motoren mogen ook meerijden).
Er wordt tijdens de rit dan speelgoed gedoneerd
voor de minder bedeelde kinderen en iedereen
mag meerijden. Queenscliff is het eindpunt.
We begrepen nu ook waarom vele motoren speelgoed
beren etc. achterop hadden (naast de getatoeerde
dikkere vrouwen...). Er reed zelfs een kerstman
mee.
Het bootje waarmee de oceaan opgaan ziet er wel
robuust uit maar is niet erg groot (hooguit 8M).
Allereerst krijgen we een wetsuit. De mijne
stinkt niet alleen ontzettend zuur (dat gebeurt
met die dingen als ze een paar keer nat weggehangen
zijn), maar is ook ietsje te groot (daar krijg ik
later nog spijt van). Allereerst gaan we naar een
maritiem reservaat waar een soort halve maan van
rotsblokken de golven op afstand houdt. In de tijd
van de koude oorlog was deze dam aangelegd om de
Russen (als ze kwamen) een tijdje tegen te houden.
Inmiddels is het een broedkamer voor vissen en
vogels. Omdat het water redelijk rustig is krijgen
de beginners hier hun snorkelles en wij mogen tussen
de googels en vissen zewmmen. We hebben onze eigen
snorkelspullen meengenomen dus geen gekl... met
spullen die niet passen. Het water is 18C ....
Er ingaan is even doorbijten maar na een minuutje
flink bewegen isoleert de wetsuit prima. Helaas
stroomt er bij mij regelmatig teveel nieuw water
naar binnen waardoor de temperatuur steeds flink
schommelt (wisselbad). Er zijn best mooie vissen
te zien, alleen zijn er nu wolken waardoor het licht
niet optimaal is. De kleuren zijn dus niet zo mooi
als het zou kunnen. Vervolgens gaan we naar een
soort verlaten uitkijkplatform midden in zee dat is
ingenomen door zeerobben. Er zitten redelijk wat
jongen bij. Er wordt nog even gewaarschuwd niet te
dicht onder het platform te zwemmen omdat de grotere
exemplaren 350-400Kg kunnen wegen. Als die bovenop
je duikt heb je de rest van de dag hoofdpijn...
De beesten liggen ontzettend te STINKEN. Je wordt
er bijna onpasselijk van. Lia dacht even dat de
boord WC over het dek uitgestort werd...
Als je je duikbril
opzet heb je er geen last meer van.
Als we er zijn is de zee inmiddels al flink ruw
geworden. Er is plotseling een flinke wind komen
opzetten. Van de boot afkomen is nu niet zo simpel
meer. Het platform schommelt tussen 3M boven zee-
spiegel en 1M eronder. Lia besluit vooralsnog even
niet in het water te gaan. In het water (dat nu nog
een tikje kouder is) krijg ik nog voor ik mijn
mondstuk ingedaan heb een paar flinke golven over
me heen en hap rijkelijk zeewater naar binnen.
De robben zijn erg speels en vooral de jongen komen
graag naar je toe. Met de onderwatercamera maak ik
een aantal foto's. Ondanks de golven besluit Lia
ook (letterlijk) een duik te wagen. Omdat niemand
meer op de boot kan komen (dit is veel te
gevaarlijk), moet de schipper het ding zo manouvreren
dat hij dwars op de golven komt waardoor je in het
midden van het duikplatform met de juiste timing
en een beetje moeite er weer op kunt klimmen.
Dit alles duurt nogal lang en door de golven wordt
het steeds kouder in mijn te grote wetsuit.
Lia en ik komen gelijktijdig uit het water.
Door de wind en inmiddels de afwezigheid van de zon
warmt je wetsuit niet op. Eigenlijk is het in het
water daardoor warmer als erboven. Ik voel me knap
beroerd, vooral ook door het 'slokje' zeewater dat ik
tot me genomen heb. Omdat er flinke golven zijn
organiseert de schipper een sleepspel. De schipper
gaat volle kracht schuin tegen de golven (niet bepaald
de veiligste methode) en de liefhebbers
(waaronder ook Lia) kunnen zich aan een touw voort
laten slepen. Ik laat dit pleziertje aan me voorbij
gaan en ga me pas stukje bij beetje beter voelen.
De boot rolt ondertussen minmaal 45 graden naar stuur-
en bakboord. Een jonge vrouw staat aan de rand en buigt
heel diep richting water .... een paar maal.
Ondertussen gaan we op zoek naar dolfijnen.
Helaas laten die zich niet zien dus daarmee kunnen
we niet zwemmen. Als we in de haven komen trekken
we gauw de pakken uit en gaan we meteen in de douche
van de campervan die we op het parkeerterrein hebben
neergezet. Het warme water doet goed!
We rijden terug naar Geelong waar ter afsluiting van
ons nautische ervaring in een visrestaurant gaan eten.
En nu op naar Walhalla!
Kijk naar deze locatie via Google Earth
Volg deze etappe via Google Earth