Ons uitzicht

Gisteren zijn we naar Lakes Entrance gereden.
Het waaide enorm, dus het huren van een bootje
in Paynesville hebben we geannuleerd. Met
windkracht 7+ zijn de golven een tikje te groot
voor een klein bootje. Bij Lakes Entrance
komen de grote meren in de oceaan uit. Hier is
ook het begin van 90 Mile Beach. De strook land
tussen de oceaan en de meren is hier af en toe
niet breder dan 100-200M. Eenmaal aangekomen
heb ik even de fiets genomen en ben ik naar het
oceaanstrand gereden. De golven waren enorm (zeker
3-4M) en het leek wel of mijn benen gezandstraald
werden... Op het strand staat een terreinwagen
met de wielen volledig ingegraven. De bestuurder
probeert wanhopig weg te komen, maar graaft zich
alleen maar dieper in. Mijn vraag of hij weet
wanneer de vloed komt maakt hem er niet vrolijker
op. Zijn vrouw die gewoon in de auto blijft zitten
kan er nog om lachen. Ze verteld me dat ze
vanmiddag zijn aangekomen en hij ervan overtuigd
was dat er geen probleem was op het strand te gaan
rijden. Dat is ook geen probleem (is toegestaan)
maar je moet niet even op het mulle zand gaan
stilstaan of te langzaaam rijden...
Met mijn fiets kan ik hem er niet uittrekken,
en schop en rijplaten heeft hij ook niet bij zich.
De lier werkt ook niet die hij voorop de auto heeft.
Daarmee rukt hij alleen maar een strandpaal uit de
grond. Ik geef hem het advies naar de camping te
lopen om te zien of iemand rijplaten en een tractor
heeft. De volgende morgen is de wind terug naar een
windkracht 4 en kun je achter een duintje heerlijk
vertoeven. Heel af en to zie je in verte een paar
mensen maar voor de rest alleen wij, de golven,
het zand en ... de zon. Je moet je vreselijk goed
insmeren want de UV stralen hier zijn volop aanwezig.
In totaal zijn we zo'n 4 uur aan het strand geweest.
Dit is lang genoeg want ondanks faktor 30 kun je,
indien je langer blijft, nog flink verbranden.
Nadat we in het centrum van Lakes Entrance de bottle
shop hebben geplunderd, gaan we op pad richting
Sydney. We besluiten richting de Australische Alpen
te gaan. Uiteindelijk landen we in Orbost.
Een klein plaatsje langs de A1 waar we overnachten.
Volgens onze info is er geen Caravanpark maar er blijkt
er toch ééntje te zijn. Een heel mooie parkachtige
setting. Zo blijkt maar weer dat je de folders niet
altijd moet geloven.
Kijk naar deze locatie via Google Earth
Volg deze etappe via Google Earth